Bu haber 561 kere okunmuş. 09/11/2021

Paylaş Tweetle Paylaş Yorum Yap

Değerli dostlar, Edremit’in yıllardır beklediği kamu yatırımları var. Önemli altyapı sorunları var. Bunların yanı sıra, popülizm uğruna veya seçim yatırımı olarak yapılan, sonra da kentin başına bırakılan işlevsiz yatırımlar da var . Seçimlerde yetki verilen kişiler, kentin kaynaklarını yanlış yerlerde kullanınca, hem zamanı ve hem de imkanları israf etmiş oluyorlar. Bunlardan ders çıkartmak gerek. Akçay’daki bomboş Olive City binası, Tavşan Tepe’deki işlevsiz anfi-tiyatro ve Çamtepe’deki cami projesi gibi, kamu adına yapılan ama pek de isabetli olmayan işlere yenilerinin eklenmesini istemiyor artık vatandaşlar.  

Geçen hafta, Çamtepe konusunda bazı gelişmeler oldu. Çözüm için burada bir adım atıldığını görmek elbette sevindirici. Edremit’in en güzel manzaralı tepelerinden birisi olan Çamtepe’de, şehre hakim bir cami yapma isteğinin temelinde toplumsal bir ihtiyaç değil, şehrin sembolü olacak bir ibadethane inşa etme düşüncesi belirleyici oldu vaktiyle. “İstanbul'un Çamlıca Tepesi, Piyer Loti Tepesi” benzeri bir sembol olması dile getirildi. 03.02.2012’de temeli atılan ve hemen 2013’te de ibadete açılacağı söylenen inşaatta daha sonra yaşanan bazı gelişmeler nedeniyle faaliyetler durdu. Sonra da kalıp kerestesinden, demirlerine kadar her şeyi soyuldu sahipsiz kalınca. İnşaat alanı, son yılarda uyuşturucu bağımlıları ve tacirleriyle anılıyordu artık. Şimdi burası iş makineleriyle tamamen yıkıldı. Haliyle bundan sonra ne olacağı, bölgenin nasıl düzenleneceği hususu merak ediliyor şimdi. Durumun din, inanç ve ibadethane gibi hayli nazik konulara dair bir çerçevesi olduğu için, geçtiğimiz yıllar boyunca yerel yönetimler burası için radikal kararlar alamamışlardı. Hiçbir kurum yıkmayı da, bitirmeyi de gündemine alamamış, yerel yöneticiler “cami yıkan kişi” olarak anılmak istememişlerdi. Fakat, vaktiyle Edremit Belediyesi bu araziyi şartlı (cami yapımı) ve süreli (10 yıl) olarak vermişti. Bu süre 2022’de doluyor. Bu yüzden, arazinin tahsis edildiği cami girişimi derneği, konuyu Balıkesir B. Belediyesi’ne aktardı. Kabul gördü ve Yücel Yılmaz birkaç ay önce gazetecilere yaptığı açıklamada “ekiplerimiz yerinde gerekli incelemeleri yaptılar, şu aşamada mevcut temelin zarar gördüğü ve kullanılamaz hale geldiği yönünde görüş bildirdiler, bunun neticesinde projenin biraz daha küçültülerek yeniden yapılması yönünde karar verdik” diyerek sonucu basına özetledi. 9 yıldır çürümekte olan cami temelleri, işte bu çerçevede yıkıldı. Şimdi de yeni bir inşaata başlanması bekleniyor.

Vaktiyle yapılan harcamaların tutarı için çok farklı rakamlar söyleniyor. Malum 2009-2014 yerel yönetim dönemi, Edremit’in hiç de hoşnut olmadığı bazı kamu yatırımlarıyla anılıyor. Hatta bunların bir kısmı için “zimmet, rüşvet ve görevi kötüye kullanma” gibi suçları içeren bir yargılama süreci de yaşandı. Cami inşaatı da bu dönemin yatırımlarından birisi. 2012’de temeli “Kılıçarslan Camii” olarak atıldı, sonra “Edremit Körfezi Ulu Cami” olarak ismi değiştirildi. İnşasında çeşitli sıkıntılar çıktı, yapımı gerçekleştiren Edremit Körfez Ulu Camii Külliyesi Yaptırma Yaşatma Eğitim ve Kültür Derneği’nde bazı yönetim sorunları yaşandı ve nihayetinde minarelerinin yüksekliği nedeniyle sivil havacılığa engel teşkil edecek olması gerekçesiyle Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü (SHGM) tarafından gönderilen bir yazıyla 2014 Ekim’inde inşaat Kaymakamlıkça mühürlenerek durduruldu. Uzun bir süre bu şekilde kaldı. Son yıllarda Çamtepe veya eski Şehitlik Tepesi’ndeki inşaatın çevresinin uyuşturucu konusuyla birlikte anılmaya başlanması ise çok can sıkıcı bir durum haline gelmişti. Burada oturan ailelerin can ve mal güvenliği, huzurları kalmadı. Oysa, şimdi temeli yıkılan bu caminin, vaktiyle “Türk İslam Sanatları Müzesi olacak şekilde kültür ve sanat çalışmaları da düşünülerek tasarlandığı” açıklanmıştı. “Cami 36 metre kubbe yüksekliğinde, 4 minareli, 12 şerefeli, 8.500 metre kare alana oturan ve 2.300 metre kare inşaat alanına sahip olacak”, “Edirne’deki Selimiye Camii’nin bir eşini yapılacak” ve “camide 3.500-4.000 kişi aynı anda ibadet yapabilecek” deniliyordu. O tarihlerde 8-9 milyon TL’na mal olacağı hesaplanmış, turist getireceği ve Edremit ekonomisine katkı sağlayacağı varsayılmıştı. Fakat bunların hepsi hayal oldu.

Bundan sonrasında yapılacak olanlar ise bir başka hayal olmamalı artık. Küçülterek yeniden bir cami inşa edilse bile, bu bölgede halen 3 adet camii olduğu ve ihtiyaçlara cevap verdiği de unutulmamalı. Oysa, Çamtepe ve çevresinde yaşayan Roman hemşerilerimizin beklediği başka yatırımlar bulunuyor. Burada yapılıp, atıl durumda kalacak yeni bir cami yerine, işlevi olan ve bölgenin “kaderini” değiştirecek yatırımlar daha isabetli olmaz mı? İbrahimce ve Gazi Celal sakinlerinin refahı ve huzuru için yapılması elzem olan çeşitli yatırımlar için harcanmalı kamu kaynakları. Mesela Çamtepe’de bir düğün salonu, okuma-yazma kursları, mesleki eğitim derslikleri, gençlik ve kadın merkezleri olsa, terası çay bahçesi olarak düzenlense, Edremitli gelip kenti ve denize kadar uzanan alanı seyran etse, hem gelir getirse ve hem de bölgenin yapısı değişse daha güzel olmaz mı? Roman hemşerilerimizin çoğunluk talebinin de bu yönde olduğunu söylemek lazım. Tek başına bir cami veya külliye inşası, bu mahallelerin kaderini değiştirmeyecek. Bu çevrenin yeniden planlanması, kentsel alan olarak düzenlenmesi ihtiyacı çok daha önemli. Camiyi yapıp, mahallelerin tamamen piyasa kurallarına bırakılması yerine, kentsel dönüşüme yerel yönetimlerin önderlik etmesi gerekmez mi? Sadece arz-talep kurallarıyla şekillendirilmez ki kentler. Romanların da kentli olmaya, düzgün yollara, planlı bir yaşam alanına, eğitime, izbe ve sağlıksız konutlardan kurtulmaya, kendilerinin ve çocuklarının bir gelecek umudu olmasına ihtiyaçları var. Kentsel değil, toplumsal bir dönüşüm gerekiyor bu mahallelerimizde. Sadece binaları değil, burada hayatı da değiştirmek gerekiyor.

O nedenle, on yıl öncesine dair bir projeyi süre sınırını aşmadan realize etmeye odaklanmak yerine, kentimizin bu parçasının gerçek ve zorunlu ihtiyaçlarına yönelmek daha doğrudur. Yerel yönetimlerin, bu hususu yeniden düşünmeleri gerekmez mi? Konuyu sadece “ibadethane istemek veya istememek” gibi bir temelde tartışmaya kalkmak da yanlış olacaktır. Herkes vicdanının sesini dinlemeli ve “bu insanların, bu kent parçasının gerçek ihtiyaçları neler, kaynaklarımızı nereye harcamalıyız?” diye sormalı. “İlçenin her yerinden ve Körfez'in birçok bölgesinden görülebilecek büyüklükte ve Ege Bölgesi'nin en büyüğü olarak planlanan bir cami” yapmak mı, yoksa kentimizde zorunlu bir dönüşümü sağlamak mı önemli? Şimdi “Büyükşehir Belediyesi olarak en kısa zamanda Diyanet İşleri Başkanlığı, Edremit Kaymakamlığı ve Edremit Belediye Başkanlığı ile koordineli bir şekilde Çamtepe Cami inşaatını tamamlayarak amacına uygun halkımızın hizmetine sunacağız" demek yerine, “burada gerçekte neye ihtiyaç var?” diye sormak gerekmez mi? Bu mahallelerdeki hemşerilerimiz, ibadetlerini diğer üç camide yapıyorlar zaten. Uyuşturucuyla mücadele için de, tek başına caminin yeterli olamayacağı açık. Popülist yatırımlar, kentin sorunlarının çözümüne faydalı olmayacaksa, kamu kaynaklarını bu yönde kullanırken dikkatli olmak lazım. Bu cami inşaatını da yeniden düşünmekte fayda var.

KUBİLAY S. ÖZTÜRK